1d:T745,

نه مرا احاطه کردی

نه مرا رها نمودی

تا به ما ره آموختی

تو ببین چه ها نمودی

نه ز تو شکایتی هست

نه ز من کفایتی هست

همه جمله چون تو هستی

جز تو نه حکایتی هست

آسمان سیاه و ظلمت

در زمین روا نمودی

صبحش اما به سخاوت

نور خود نما نمودی

نه من آنیم که خواهی

نه تو آنی که نمایی

ز تمام عالمیت

تو مرا جدا نمودی

که بیابم آن نشانی

که تو غیبی و نهانی

که تو در تمام عالم

عشق خود ریشه دوانی

همه گفته و شنیده

ز کرامت و ز فضل است

من به چشم خود بدیدم

که هدف بودن محض است

من که باشم که به طغیان

ره خود نشانه گیرم

چون تو خواهی که نباشم

به نبودنم اسیرم

زاهدان به پا بخیزند

صبح و شب بیاد نامت

من شب زده چه گویم

که نخوانیش ملامت

من فقط ز جام هستی

جرعه ای طلب نمودم

ره خود نشانه رفتم

عشق تو سبب نمودم

که به چشم زاهدانت

خوش نیامد این قیامم

تو مرا رها مکن که

بی تو من سست و تمامم

محمد یگانه❇️

1e:T745,