آیا هنر و ادبیات باید ذاتاً دارای کنش اجتماعی و سیاسی باشند؟ کنشگری هنرمند بهتر است در خودِ اثر هنری نمود یابد یا در زیست اجتماعی و فضای عمومی؟ سانسور و مناسبات بازار چگونه بر استقلال هنرمند و امکان اعتراض در هنر اثر می‌گذارند؟

جهانشاد: بحث سانسور صرفاً به «داشتن یا نداشتن مجوز» محدود نیست، بلکه به جایگاه و مسئولیت هنرمند در نسبت با ساختارهای رسمی و غیررسمی بازمی‌گردد. فعالیتی که ظاهراً غیررسمی است، اما در بستر نهادها و فضاهای قدرتمند اقتصادی و امنیتی عرضه می‌شود، عملاً بیرون از سیستم نیست. در جنبش ۱۴۰۱، هنر از چارچوب آثار رسمی بیرون آمد و در خودِ زندگی روزمره و تصاویر ساده اما تأثیرگذار نمود پیدا کرد؛ تصاویری مثل دانش‌آموزانی که پشت به تخته ایستاده‌اند از هر اثر هنری‌ای رساتر و مؤثرتر بود.

فولادی‌نسب: سینما سلبریتی می‌سازد، اما ادبیات فاقد قدرت، ثروت و شهرت است؛ ادبیات هنوز فقط وقتی در پیش‌خوان کتاب‌فروشی‌ها می‌آید، می‌تواند به‌دست مخاطب برسد. سانسور مطلق نیست و اگر اثری چنان دستخوش حذف شود که از هویت نویسنده تهی گردد، انتشارش عملا بی‌معنا می‌شود و نویسنده تن به آن نمی‌دهد. کلمه وقتی جاری شد، هیچ نظام سانسوری جلویش را نمی‌گیرد. مسئله یافتن مسیر مؤثر برای حضور در سپهر عمومی است؛ مسیری که در برخی هنرها دشوارتر است. تا زمانی که این مسیرها تثبیت نشده‌اند، باید از نویسندگان جوان برای ورود به جامعه ادبی حمایت کرد، وگرنه گسست فرهنگی شکل خواهد گرفت.

حمایت ارزی از آزاد (patreon):

https://www.patreon.com/azad579

حمایت ریالی از آزاد (امکان حمایت ماهانه یا یکباره):

https://donito.me/azadsocial

تاریخ ضبط این گفتگو: یک دی ۱۴۰۴

در صورت نیاز، از آدرس‌های زیر هم می‌توانید جهت حمایت از ما استفاده کنید. حتما بعد از هر نقل و انتقال از طریق ایمیل «آزاد» با ما در ارتباط باشید.

USDT (trc20):

TMJ4T1LPBQY6vF8uAXVifm5tRpJbqk7TQc

USDT (erc20):

0xc1DB525EAd3D8A00b1693AEcc7D7d59243376d0c

BTC:

bc1qngd0qxzxjnzfh5n5eav66rds5557z0wgl4g4qa

ETH (erc20):

0xc1DB525EAd3D8A00b1693AEcc7D7d59243376d0c

پوریا جهانشاد (زادهٔ ۱۳۵۳ در تهران) پژوهشگر، مستندساز، مدرس و منتقد سینما و هنر معاصر ایرانی است. او تحصیلات خود را در رشته مهندسی عمران در دانشگاه پلی‌تکنیک تهران به پایان رساند و سپس در حوزه‌های سینمایی از جمله فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی در مؤسسات معتبر ایران آموزش دید. جهانشاد از دههٔ ۱۳۸۰ به‌طور فعال در عرصهٔ سینمای مستند و فیلم تجربه‌گرا حضور داشته و همزمان در دانشگاه‌ها و مؤسسات هنری به تدریس مباحثی همچون انسان‌شناسی تصویری، تحلیل فیلم، روایت‌شناسی و نظریه‌های سینمای مستند مشغول بوده‌است.

او فیلم‌های متعددی را به‌عنوان تهیه‌کننده و کارگردان ساخته که از آن جمله می‌توان به «رازهای ماهی قرمز کوچک»، «یک شام کامل»، «به من نگاه کن»، «ماه ناکامل»، «دوگانگی نام

هنر و ادبیات اعتراضی بعد از ۱۴۰۱ - بخش دوم | پوریا جهانشاد و کاوه فولادی‌نسب

Azad | آزاد

Azad | آزاد

هنر و ادبیات اعتراضی بعد از ۱۴۰۱ - بخش دوم | پوریا جهانشاد و کاوه فولادی‌نسب