. بشر برای بازیگری به دنیا نیامده ولی رفته رفته تبدیل به بازیگر شده است

ما یا بازیگریم یا بازیچه؟ ممکن است بخشی اینگونه باشند ، ولی این مرزبندی شاملی نیست . ولی بگذارید با چند بیت از مثنوی شریف به شما جواب بدهم :

مرغکی اندر شکار کرم بود / گربه فرصت یافت او را در ربود / آکل و ماکول بود او بی خبر / در شکار خود ز صیادی دگر . پس بعبارتی ما می توانیم هم بازیگر باشیم و هم بازیچه !

! باید اعتراف کنم که من تا حدود پنجاه سالگی نمی دانستم که در چه دنیایی و با چه ارزش ها و قواعد و باورهایی زندگی می کنم . گرفتار یک مشت مفاهیم انتزاعی و بی مصرف بودم. وقتم در جلسات وراجی می گذشت . شاید امروز هم دچار توهم باشم که هنوز در جریان دنیای واقعی نباشیم . در هر صورت ، در همان سال ها متوجه شدم که دنیای انتزاعی دنیای هپروتی و ضایع کردن وقت است . فلسفه و عرفان و تصوف و اخلاق و معنویت و مفاهیمی از این قبیل که قرائت و روایت مشخصی هم ندارند ، هرکس برای خود مکتبی از آنها ساخته و می سازد ، راه بجایی نمی برد. دنیای واقعی دنیای مالی ، اقتصاد ، مهارت اندوزی ، هوش مصنوعی و دانش و تکنولوژی است . دنیای شعار نیست . دنیای شعور است. متوجه شدم که اخلاق سنتی و مدرن هم راه در این حوزه و عرصه ندارد . علم اخلاق بازی با کلمات است. برای بعضی ها خوب است که نمی خواهند چهره واقعی خود و دنیای پیرامون خود را ببینند. به نقاب زدن عادت کرده اند. هنوز در بازی های سنتی و آـوریته زده خویش مانده اند . نمی دانندکه دنیای واقعی و در عمل ، اخلاق خاص خود را دارد که باید آموخت . بنابراین سعی کنیم که در دنیای بی اخلاقی ، بازیگر اخلاقی خوبی باشیم . در اینجا دیگر حوزه اخلاق شخصی است و نظر به حفظ سلامتی و بهداشت تنی و روانی ما دارد. در بیشتر مواقع نیز ، با سنخ شخصیت ما تعریف می شود.

"دکتر آزاد

ما یا بازیگریم یا بازیچه؟

Azadcast

Azadcast

ما یا بازیگریم یا بازیچه؟