و آن شغال رنگ‌رنگ آمد نهفت * بر بناگوش ملامت‌گر بکفت | بنگر آخر در من و در رنگ من * یک صنم چون من ندارد خود شمن | چون گلستان گشته‌ام صد رنگ و خوش * مر مرا سجده کن از من سر مکش | کر و فر و آب و تاب و رنگ بین * فخر دنیا خوان مرا و رکن دین | مظهر لطف خدایی گشته‌ام * لوح شرح کبریایی گشته‌ام | ای شغالان هین مخوانیدم شغال * کی شغالی را بود چندین جمال | آن شغالان آمدند آنجا بجمع * همچو پروانه به گرداگرد شمع | پس چه خوانیمت بگو ای جوهری * گفت طاوس نر چون مشتری | پس بگفتندش که طاوسان جان * جلوه‌ها دارند اندر گلستان | تو چنان جلوه کنی گفتا که نی * بادیه نارفته چون کوبم منی | بانگ طاووسان کنی گفتا که لا * پس نه‌ای طاووس خواجه بوالعلا | خلعت طاووس آید ز آسمان * کی رسی از رنگ و دعویها بدان *** این برنامه‌ای است از رادیو بامداد تمامی قسمت‌های این مجموعه را می‌توانید در وبسایت رادیو بامداد بشنوید www.RadioBamdad.com More