علی افشاری به سراغ یکی از مهم‌ترین شکاف‌های سیاسی در دوران جنگ می‌رود: مواجهه اپوزیسیون با ایده « مداخله خارجی » و روایتی که از آن به عنوان « نجات » یاد می‌شد. او نشان می‌دهد که چگونه این فانتزی، در عمل با واقعیت پیچیده و خشونت‌بار جنگ روبه‌رو شد و تناقض‌های عمیق‌تری را در میان نیروهای سیاسی آشکار کرد. افشاری با نگاهی تحلیلی، طیف‌های مختلف اپوزیسیون را بررسی می‌کند؛ از حامیان صریح جنگ تا مخالفان مردد و نیروهایی که در مرز میان این دو ایستادند. این گفتار تلاشی است برای فهم این‌که در بزنگاه جنگ، موضع‌گیری‌ها فقط یک اختلاف سیاسی ساده نیستند، بلکه ریشه در درک‌هایی متفاوت از استقلال، حاکمیت ملی و نقش نیروهای خارجی در آینده ایران دارند. More