این قسمت در مورد ضمیمه‌ایست که در پایان دکتر یالم بر کتابش اضافه می‌کنه. در این نوشته از احساسش درباره‌ی خواندن کتاب، زمانی که ۲۵ سال از نوشتن کتابش گذشته حرف می‌زنه و از مکنونات قلبی و فکریش با خواننده گفت‌وگو می‌کنه. او از بعضی نوشته‌هاش با خجالت و تأسف یاد می‌کنه و از بسیاری کارهای روان‌درمانی تقدیر می‌کنه. در آخر می‌گه یک حسن بالا رفتن سن اینه که خودت پایان بعضی از داستان‌هات را به یاد نمیاری More