وقتی که من در کنار چشمه غرق در فکر نشسته بودم صدای زنگ شتری شنیدم که صدایی معمولی نداشت، چون صدا در میان صخره های برهنه و تر انعکاسی با صدای باز دارد. مثل این بود که تمام کوه میلرزد و مثل این بود که از هر طرف کاروان های ناپیدایی نزدیک می شوند. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information. More