
Podcast
vibe-coded by ppoorebrahim.ir
شامگاه چهارشنبه پانزدهم مهرماه، آیین گشایش رسمی بارگاه شمس تبریزی در شهر خوی استان آذربایجان شرقی برگزار شد؛ شهری که برخی پژوهشگران، آن را محل دفن پیکر شمس تبریزی میدانند. مجموعهٔ تازهاحداث بارگاه شمس تبریزی در زمینی به مساحت هفت هزار مترمربع ساخته شد که سه هزار و ۵۰۰ مترمربع آن فضای مسقف است. طراحی این بنا براساس طرح نادر اردلان، معمار ایرانی، انجام گرفت و در ساخت گنبد و بخشهای آجری مجموعه، از مصالح و شیوههایی الهامگرفته از معماری سنتی ایران استفاده شد. پیش از احداث بارگاه جدید شمس تبریزی در خوی، مهمترین نشانهٔ تاریخی مزار منسوب به این عارف ایرانی، منارهای آجری بود که با نام «مناره شمس تبریزی» شناخته میشود. بنایی استوانهای که بدنهٔ آن با جمجمه و شاخ قوچهای وحشی تزیین شده و از معدود آثار باقیمانده از مجموعهٔ معماری دوره صفوی در خوی است. این مناره در نزدیکی قبر منسوب به شمس تبریزی قرار دارد. نکتهٔ جالب اینکه این بنا نیز مانند زندگی و مرگ شمس تبریزی، پر از رمزوراز است و درباره پیشینهٔ ساخت، بانی و کارکرد آن، روایتهای مختلفی مطرح شده است. در مشهورترین روایت، ساخت مناره به شاه اسماعیل اول صفوی نسبت داده میشود. بر اساس این روایت، شاه اسماعیل در جریان اقامت در خوی به شکار قوچهای وحشی در کوهستانهای اطراف رفت و پس از شکار تعداد زیادی از آنها، دستور داد با جمجمه و شاخ شکارها، منارههایی بسازند.

پس از حدود هشت قرن، خوی به نور بارگاه شمس جلوهای تازه یافت
