در سطر هشتم از اسطر قدس که در لوح پنجم از فردوس است می‌فرماید: ای مردگان فراش غفلت، قرن ها گذشت و عمر گرانمايه را به انتها رسانده‌ايد و نفس پاکی از شما به ساحت قدس ما نيامد. در ابحر شرک مستغرقيد و کلمه توحيد بر زبان مي رانيد. مبغوض مرا محبوب خود دانسته‌ايد و دشمن مرا دوست خود گرفته‌ايد و در ارض من به کمال خرمی و سرور مشی مي نمایيد و غافل از آن که زمين من از تو بيزار است و اشيای ارض از تو در گريز. اگر فی الجمله بصر بگشایی صد هزار حزن را از اين سرور خوش تر دانی و فنا را از اين حيات نيکوتر شمری. More